Als je partner vergeetachtig wordt, komt er veel op je af. Cees Klinkenberg weet hoe dat voelt. “Sinds wij begeleiding krijgen van casemanager Marije van ActiVite, is er meer rust en overzicht in huis. Zij wijst ons op praktische zaken, denkt mee en biedt een luisterend oor.”
“Marije komt nu al zo’n anderhalf jaar eens in de zes weken bij ons. Ze luistert en stelt vragen, vaak over zaken waar ik zelf nog niet aan heb gedacht,” vertelt Cees. “Niet alleen over zorg, maar ook over praktische zaken zoals ons testament, financiën, huisvesting en wat we willen als de situatie verslechtert. Dat heeft ons leven echt veranderd.”
Rust en regie
Dankzij de gesprekken met Marije hebben Cees en Loes wat meer grip gekregen op hun toekomst. Zo hielp ze Cees en Loes nadenken over de periode die nog komt. “We hebben samen besproken wat onze grenzen zijn, maar ook wat nu nog kan. Loes blijkt zich bijvoorbeeld beter te voelen als ze in Spanje verblijft. Daar is ze meer ontspannen. Onze neuroloog zei: ‘Er is geen medicijn tegen de ziekte van Alzheimer, maar rust en regelmaat helpen wel.’ Dus we gaan nu overwinteren aan zee. Dat doet Loes goed en mij ook.” Marije: “Dat vind ik het mooie aan dit werk: meedenken met wat wel kan. Soms zit de oplossing niet in meer zorg, maar in anders leven.”
Meer dan zorg alleen
Casemanagement dementie is veel meer dan het regelen van hulp. Het is ook een vorm van emotionele steun. “Ik praat met mensen over wat ze belangrijk vinden, wat ze nog willen. En ook over moeilijke thema’s, zoals euthanasiewensen of opname. Als je dat samen op tijd bespreekt, kun je zelf nog regie houden.” Bij Cees en Loes speelt dat thema heel concreet. Zij hebben samen met hun huisarts uitgesproken dat ze euthanasie willen als het echt niet meer gaat. “We weten wat we willen, en we hebben dat goed vastgelegd.” Marije helpt hen om dat onderwerp bespreekbaar te houden. “Euthanasie bij dementie is niet vanzelfsprekend,” legt ze uit. “Je moet regelmatig samen met de huisarts bevestigen dat dit nog steeds de wens is. Ik herinner mensen daaraan en praat met ze over wat ‘niet meer willen’ voor hen betekent. Zo blijven ze zelf richting geven aan hun leven, zolang dat kan.”
Vertrouwen en herkenning
“Zorgen voor iemand met dementie is zwaar,” zegt Marije. “Je bent partner en verzorger. Dat vraagt veel. Ik help mensen de balans te bewaken, zodat ze het volhouden.” Cees: “Je raakt langzaam een stukje van je maatje kwijt. Dat is verdrietig. Marije geeft mij overzicht en ze laat zien wat er te regelen valt.” Marije besluit: “Veel mensen denken dat een casemanager komt om te bepalen wanneer je naar een verpleeghuis moet. Maar het tegenovergestelde is waar: wij helpen je juist om samen zo lang mogelijk thuis te blijven. Dat gun ik iedereen.”
