Wat doe je als je na een coma wakker wordt op de Intensive Care, omringd door wildvreemden? Het overkomt Irene als ze 42 jaar is. Ze gaat het ziekenhuis in met vage klachten en extreme vermoeidheid en wordt na drie dagen coma wakker voor een allesbepalende keuze: opgeven, of vechten voor herstel. Irene kiest voor het aanvaarden van hulp en een positieve mindset. Daardoor voelt ze zich nu beter dan ooit. “De verpleegkundigen van ActiVite zijn mijn reddende engelen geweest.”
Als kind merkt Irene al dat lopen en sporten haar meer moeite kost dan anderen. Op haar 24e krijgt ze de diagnose myotone dystrofie, dezelfde spierziekte als haar moeder. De kracht in haar handen neemt af en lopen wordt steeds lastiger. Maar met drie jonge kinderen en een man met een eigen zaak, heeft ze lang niet door hoe ernstig haar situatie eigenlijk is. Ondertussen blijft haar gewicht toenemen, ondanks dat ze strenger eet dan ooit. Ze valt overdag zomaar in slaap en wordt incontinent. Meerdere bezoeken aan de huisarts leveren geen duidelijke verklaring op.
Een keuze tussen leven en dood
Op een snikhete zomerdag in 2025 gaat het plotseling mis. Irene kan niet meer praten en wordt met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Haar saturatie blijkt 62 procent, ze heeft 30 kilo vocht in haar lichaam en door een te hoog CO2gehalte vergiftigt haar lichaam zichzelf. Irene raakt in coma en wordt drie dagen later wakkergemaakt door artsen en verpleegkundigen. Ze weet niet waar ze is en wil, gedreven door angst en heimwee, zo snel mogelijk naar huis. Zonder te beseffen hoe kritiek haar toestand is. Totdat artsen haar voor de keuze stellen: als ze nu naar huis gaat, overlijdt ze. Accepteert ze hulp, dan heeft ze kans om te overleven.
De knop gaat om
Irene besluit alles aan te grijpen wat haar kan helpen. Ze oefent met lopen op de ziekenhuisgang en leert omgaan met het saturatiemasker dat ze thuis moet dragen. Weer thuis staan twee verpleegkundigen van ActiVite voor haar klaar, vijf dagen per week. Irene vertelt: “Izabela en Serge hebben mij door deze zware periode geholpen. Ik had altijd een laag zelfbeeld en worstelde met mijn beperkingen. Zij lieten mij inzien dat je niet je ziekte bént en dat ik weer mocht gaan leven. Het zijn echt mijn reddende engelen.”
Een betere versie van zichzelf
In enkele maanden valt Irene onder begeleiding 45 kilo af, waardoor haar energie zichtbaar toeneemt. Samen met de verpleegkundigen van ActiVite werkt ze aan haar zelfredzaamheid, totdat ze haar dagen weer zelfstandig kan invullen. “Mijn man merkt ook dat het beter met mij gaat,” vertelt Irene. “Ik ben positiever, assertiever en ga gesprekken niet meer uit de weg. Ik ben een betere versie van mezelf geword en dan ik ooit was. Het gaat echt heel goed met mij.” Omdat fietsen door haar spierziekte lastig blijft, is een auto noodzakelijk. Irene droomt al jaren van een blauwe Fiat 500. Als verrassing koopt haar man die droomauto voor haar. “Als ik erin rijd, kan ik het nog steeds niet geloven. Het voelt als het mooiste cadeau na een hele zware periode.”
